در این روش از عکاسی، برای آنکه محدودیت های دوربین در ثبت تمامی آنچه که در یک صحنه وجود دارد جبران شود، می توان از حداقل سه عکس استفاده نمود. حتماً بسیار پیش آمده که در یک صحنه ی دارای بخشهایی تاریک و بخشهای دیگر روشن یا بسیار روشن برای ثبت تمام جزییات منظره هم در تاریکی و هم در روشنی با مشکل مواجه شده اید. به این صورت که در صورت تلاش برای ثبت جزییات نقاط تاریک، جزییات نقاط روشن به علت نور گرفتن بسیار زیاد (آور اکسپوز شدن) از دست میرود و در صورت عکس نیز به علت کم نور دیدن در نقاط تاریک (آندر اکسپوز شدن) جزییات این نقاط را نخواهید داشت.
اما عکاسی به شیوه ی اچ دی آر این مشکل را حل می کند. به این صورت که با گرفتن حداقل سه عکس از یک منظره (می توان از تعداد بیشتری نیز استفاده نمود) با دیافراگم ثابت و تنها تغییر دادن سرعت شاتر در هر عکس نسبت به عکس قبل، می توان سه عکس تهیه نمود که مشخصاتشان بصورت زیر خواهد بود:
1- عکسی که با نور دهی مناسب و بصورت عادی گرفته شده است.
2- عکسی که با سرعت شاتر بیشتری نسبت به آنچه که باید، گرفته شده است. یعنی نور کمتری دریافت نموده است و به همین علت جزییات نقاط روشن به خوبی ثبت شده اما نقاط تاریک جزییاتشان را از دست داده اند.
3- عکسی که با سرعت شاتر کمتری نسبت به آنچه که باید، گرفته شده است. یعنی نور بیشتری دریافت نموده است و به همین علت جزییات نقاط تاریک تر به خوبی ثبت شده است اما نقاط روشن به علت دریافت نور زیاد آور اکسپوز شده و جزییات خود را از دست داده اند.
سپس با استفاده از نرم افزار (فتوشاپ CS3 یا Photomatix) این سه عکس را با یکدیگر تلفیق نموده و یک عکس با جزییات کامل بدست خواهید آورد.
در نرم افزار فتوشاپ CS3 این کار از طریق منوی File>Automate>Merge to HDR قابل انجام است. پس از آنکه نرم افزار کار خود را انجام داد - که بر اساس تعداد عکس ها و حجم آنها و سرعت و قدرت کامپیوتر شما طول خواهد کشید - باید عکس بدست آمده را که اتفاقاً اصلاً ظاهر خوبی هم ندارد، تنظیم کنید. زیرا مانیتور شما توانایی نمایش دادن تمام اطلاعات عکس حاضر را ندارد.
بنابراین باید عکس را از طریق Image>Mode>16 bits/Channel به حالت دلخواه در آورید. در این بخش باید در قسمت Method>Local Adaptation را انتخاب نمایید و نمودار موجود را بصورتی که ظاهر دلخواه عکس را به شما بدهد تنظیم نمایید. حالا یک عکس با رنگها و جزییات بسیار زیبا خواهید داشت.
البته چنانچه فقط یک عکس داشته باشید، می توانید از نرم افزار photomatix استفاد کنید. به این صورت که برای همون عکستون مقادیر "جبران نوردهی" های متفاوتی در نرم افزار photomatix تعریف کنید.
به مثال زیر توجه نمایید:

سه عکس با نوردهی های متفاوت

منبع این عکس: http://backingwinds.blogspot.com/2006/10/how-to-create-professional-hdr-images.html
محصول نهایی

عکس از: عباس علیزاده
قبل از HDR

عکس از: عباس علیزاده
بعد از HDR
البته عکس HDR بالا فقط از یک عکس تهیه شده و لذا جزییات بخش های تاریک چندان کامل نشده است.
کجا میخوام برم؟ بله البته این هم سوالی است. . . . . . بابا دارن می برنم سربازی . . . ! ! !
بالاخره موقعش رسید و من دارم میرم دوره ی آموزشی رو توی شهر دارالمومنین یزد بگذرونم. فقط امیدوارم که اونجا دارم نزنن، نیست که خیلی آدم مومنی هستم !!!

عکس از: عباس علیزاده
اطلاعات عکس:
دوربین: Nikon D70s
لنز: Nikkor ۱۸-۷۰mm ۳/۵-۴/۵
دیافراگم: F/۵
سرعت شاتر: ۳۰/۱ ثانیه
فاصله کانونی: ۱۸ میلی متر
حساسیت: ۴۰۰ ISO
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و گردن بند یادگاری را کف دستهایش دراز کرده بود سمت فقیری که از این همه سخاوت گریه می کرد.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و در را روی چشم های خیس علی یاز کرده بود. روی مردی که برادرش را از دست داده بود.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و شنیده بود همسایه ها بلند می گویند علی! او را ببر جایی دور از شهر، گریه هایش نمی گذارد شب بخوابیم.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و به بلال که ساکت و محزون آن پشت ایستاده بود گفته بود: بلال دوباره اذان بگو، من دلتنگم.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و در را روی علی باز کرده بود که می آمد تا برای سال های طولانی خانه نشین باشد.
ایستاده بود پشت همین در، تکیه داده بود به همین دیوار و گفته بود نمی گذارم ببریدش.
ایستاده بود درست پشت همین در، تکیه بر همین دیوار که . . . !
فقط یه چند کلمه میگم و میرم سر اصل مطلب. این رو برای دوست عزیزم "شیخ رودار" می نویسم که زیر یکی مطالب قبلی نظر خصوصی فرستاده بود برای من.
کعبه آمال منی . . . قبله حاجات منی . . . . . . همین!
و اما یک عکس خیلی زیبا از پل معلق اهواز. البته خیلی وقت میگذره از گرفتن این عکس. مربوط به تاریخ ۰۱/۰۷/۲۰۰۷ هست. یعنی به ایرانی میشه . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . چه می دونم چی میشه بابا. حالا عکس رو ببینین:

عکس از: عباس علیزاده
اطلاعات عکس:
دوربین: Nikon D70s
لنز: Nikkor 18-70mm 3.5-4.5
دیافراگم: F/10.0
سرعت شاتر: 80/1 ثانیه
فاصله کانونی: 18 میلی متر
حساسیت: 200
ولی خب دیگر ولش کن. فرستادمش جای دیگری . . . فعلاْ رفته به وبلاگ "بیوتن".
فعلاْ . . .
جی.اف.کی. یعنی جان اف. کندی؛ رییسِ جمهورِ سابق که نه، حتا از اسبق هم قدیمی تر، رییس جمهورِ اسبوقِ امریکا که ترور شد. همان بابایی که وقتی جایش محکم شد و پشت ش گرم، اولین فیشِ حقوقِ کاخِ سفید را که بالا کشید، خطاب به جوانان ویلان و بی خانمان امریکایی فرمود: "نپرسید کشورتان برای شما چه کار کرده است، بگویید که شما برای کشورتان چه کار می توانید بکنید[1]."
هنوز هم خیلی از عوام و خواص امریکایی او را تافته ی جدابافته ی زربافی می دانند که بُر خورده بود وسطِ نسلِ رنگ و وارنگِ جاجیم های سیاست مداران امریکایی.
میان دار، ایرانیِ مقیمِ نیویورک همیشه تا اسمِ کندی را می شنود، به یادِ زمانِ اعلاحضرت می افتد و رادیوی لامپی و پنج سیری، آهی می کشد و سوزناک می خواند: "خداوندا چه می شد، کندی زنده می شد، کندی مهربان بود، رفیق کودکان بود..." از کندی این شعر به ما رسیده بود، آن هم از طریق ترانه ی سرکارِ خانم پوران! به عرضِ جمله ی مشهورش که "نپرسید کشورتان برای شما چه کار کرده است..."
بگذریم! وقتی مخفف ش را به کار می برند، به خود این بابا و این جمله ی استحماری اش کاری ندارند، بیش تر منظورشان فرودگاهِ جی.اف.کندی است. فرودگاهِ بین المللیِ جان اف. کندی نیویورک.
استحماری یعنی خرکنی!
برگرفته از بیوتن - نوشته ی رضا امیرخانی
از باغ می برند که چراغانیم کنند تا کاج جشن های زمستانی ام کنند
....
همیشه آب ناطلبیده مراد نیست گاهی بهانه ایست که قربانیم کنند
دوستان عزیز سطر بالا با فونت نستعلیق نوشته شده است. چنانچه نمی توانید به درستی آن را مشاهده نمایید، فونت مربوطه را از اینجا دانلود فرمایید.