.

اومدم یه مطلب بنویسم و کلی تاسف بخورم درباره ی اینکه " آه ما قدر داشته هایمان را نمی دانیم" و " چرا اینقدر از کنار محیط اطراف خودمان بی تفاوت رد می شویم " و بگویم " امروز یکی از آشنایان ما شنیده بود که من در جاده خرمشهر به اهواز، در نزدیکی های پل سوم خرداد، ایستاده ام به عکاسی، و پرسیده بود که مگر آنجا هم جایی برای عکاسی هست؟" و بگویم " واقعا چشمها را باید شست، جور دیگر باید دید" و بگویم " واقعا زنده باد یاد و خاطره ی سهراب که کلاغ سیاه ها را هم زیبا می دید".

همین دیگه. ولی خب خیلی حال و حوصله ندارم طول و تفصیلش بدم مطلب رو.

عکسی از شوره زارهای اطراف مسیر بین اهواز و خرمشهر را تقدیم می کنم به همه ی کسانی که جور دیگر می بینند و همه ی کسانی که جور دیگر نمی بینند، باشد که جور دیگر ببینند.

البته ادیت عکس خیلی خوب نیست. بگذارید به حساب حال و حوصله ی ناقص من در این روزها.